pavlovaYesterday was the first real day of spring here in the Netherlands. The temps hit 18C and a coat was no longer necessary. Hubby and I even had our first glass of wine in the garden! I can’t even begin to tell you how much I love the two seasons ahead! Spring and summer mean outdoor meals, crisp wines and markets overflowing with color — not to mention trips to France! We’ll be headed to the beaches of the north in just a few weeks, and I’m hoping we’ll have great weather. I am so looking forward to walks on the beach, seafood and sea air!
The gorgeous weather had me craving one of the most beautiful and light desserts ever: a crisp pavlova topped with crème fraîche, berries and shaving of chocolate. The best thing about this dessert is that it is so easy to make! Whisking those egg whites in a standing mixer is the hardest part — and you’re not even doing the work! Another wonderful thing about this dessert is that you can top it any which way you please. Try different fruits or whipped cream instead of crème fraîche. You’ll love it!

Here’s my recipe:

Heavenly Pavlova
Serves 6

  • 200ml egg white (I used Two Chicks liquid egg white ) PS: not sponsored!
  • 250g sugar
  • 250g crème fraîche
  • 125g fresh raspberries
  • 125g fresh red currants
  • dark chocolate
  • few leaves of fresh mint

Preheat the oven to 150C. Whisk the egg whites in a mixer on medium-high speed. Once they start to hold their shape, gradually add in the sugar. Line a large baking sheet with baking paper. Use a bit of the beaten egg white to hold down the paper (place a small dollop on each corner). Spread the egg white on the baking tray in a rough circle of about 33cm. Bake for an hour and a half at this temperature. After that, reduce the heat to 90C and give the pavlova an extra 15 minutes with the oven door slightly open. Allow to cool. Spread the crème fraîche over the pavlova and garnish with the fruits, shaving of dark chocolate and mint leaves.

Cake with ‘Boerenmeisjes’ & Raspberries


FullSizeRender (18)I finally had a day off yesterday. The next issue of DUTCH is pretty much on its way to print, my next column for En Route only needs some polishing, and I have rounded off a few interesting translating assignments. So what did I do during my ‘breather’? I started with a long run. It was fabulous weather, so I really went for it. It felt like I was flying! Unfortunately, I think I need to cut down on my sessions a bit because later that evening my knee was killing me. I honestly don’t know how I slept. Major bummer. It’s better today but still not 100%. Good reason to schedule an appointment with the physiotherapist, which is what I did this morning.
Before the knee pain hit. however, I had a chance to give the house a good scrub. The French doors were filthy! As I was scrubbing them I wondered why I had gone running — it was one heck of a workout! But all my efforts were well worth it. By the end of the day, the house was tidy again, the floors were clean, I had done several laundries… and I even managed to squeeze in baking a cake! One with booze!
For those of you who aren’t Dutch or don’t live in the Netherlands, the cake has brandy-soaked apricots, known as ‘boerenmeisjes’, which translates to ‘farmer girls’ . It is a popular treat in the north of the country and usually enjoyed in a small glass on special occasions. It i also used to top pancakes or ice cream. For added color, I added in some fresh raspberries. The cake has a lovely tender crumb and is perfect with tea in the garden on a sunny day… or scarfed on the couch with one’s feet up after a long day playing Cinderella! Enjoy!

Cake with ‘Boerenmeisjes’ & Raspberries
Serves 6

  • 100g soft butter
  • 130g raw cane sugar, plus 2 tbsps for sprinkling
  • 2 eggs
  • 150g boerenmeisjes (brandy-soaked apricots), chopped, plus 2 tbsps brandy
  • 150g Greek yogurt
  • 1 tsp baking powder
  • 220g all-purpose flour
  • 125g fresh raspberries

Butter and flour a round 20cm springform tin and preheat the oven to 180C. Cream the butter and sugar with a standing or hand-held mixer until pale and creamy. Add in the brandy from the boerenmeisjes and the eggs one by one while continuing to beat. Fold in the yogurt using a wooden spoon. In a bowl, combine the baking powder with the flour. Fold the dry ingredients into the wet. Fold in the boerenmeisjes and raspberries and pour the batter into the tin. Sprinkle with the 2 tbsps sugar. Pop into the oven and bake for approximately 40-45 minutes or until a skewer inserted in the center comes out clean. Allow to cool before cutting.

Het expatriëren van Dijonmosterd


FullSizeRender-1Volgens de legende ging Lodewijk XI nergens heen zonder een potje Dijonmosterd. Ook paus Johannes XXII was helemaal weg van het scherpe, gele sausje en hij nam zelfs een eigen Grand Moutardier du Pape in dienst aan zijn hof in Avignon. Toen jaren geleden President Obama een hamburger bestelde werd dat onverwacht groot nieuws op de Amerikaanse televisie want hij vroeg, tot verbazing en grote teleurstelling van menig landgenoot niet om ketchup, maar om Dijonmosterd.
Ook ik ben een groot liefhebber en heb altijd een aardige voorraad in huis. Een leven zonder goede mosterd, of erger nog: zonder Dijonmosterd is voor mij onvoorstelbaar. Saaie, dunne marinades. Geen pittige, romige vinaigrettes meer. Geen eenvoudig maar zalig smeerseltje voor het stokbrood waarmee ik gretig het laatste restje saus van een bord boeuf bourguignon schoonveeg. Geen heerlijke dip voor de blokjes Grure en plakjes saussicon sec aux noix bij de apéro. Wat mij betreft is Dijonmosterd net zo onontbeerlijk in de keuken als olijfolie en knoflook.
Het crèmige condiment behoort tot het grote Franse culinaire erfgoed en kent een geschiedenis die terug gaat naar de Romeinen. Zij waren de eersten die in de vruchtbare heuvels rond Dijon mosterdzaad hebben verbouwd, de zaden met kanonskogels gemalen en met azijn tot een kruidige pasta gemaakt. Tegen het eind van de 14e eeuw werd de kwaliteit en vervaardiging van Dijonmosterd middels een verordening gewaarborgd en werd het product de grootste trots van de hertogen van Bourgondië. Geen feestmaal ging voorbij zonder een pot op tafel.
Toch kreeg de fabuleuze mosterd pas in 1752 wereldwijd erkenning toen Jean Naigeon besloot om azijn door verjus, de most van onrijpe druiven, te vervangen. Dit zorgde voor een minder zure, romige smaak; min of meer als de mosterd die wij vandaag kennen. Alhoewel er nu toch weer azijn, of voor de betere soorten, witte wijn gebruikt wordt.
Tot mijn grote verbazing ontdekte ik echter kort geleden dat Dijonmosterd tegenwoordig helemaal niet meer uit Dijon hoeft te komen! Sterker nog, Dijonmosterd wordt nu grotendeels buiten Frankrijk gemaakt! Sinds 1937 wijst de benaming “moutarde de Dijon” niet naar de plaats van productie, maar enkel naar het recept. In feite kan Dijonmosterd dus overal ter wereld gemaakt worden. In de meeste Dijonmosterd die wel uit Frankrijk komt gebruikt men geen of weinig inheems mosterdzaad meer nu het merendeel daarvan geïmporteerd wordt uit Canada.
Echt bergafwaarts ging het pas in 2000 toen Amora-Maille, de belangrijkste Dijonmosterd fabrikant, in handen kwam van het Brits-Nederlandse concern Unilever. Twee jaar later nam de productie met 42% af en in 2008 werd zelfs besloten om de laatste mosterdfabriek in Dijon te sluiten. De volledige ‘expatriëring’ van Dijonmosterd was daarmee een feit.
Wie dus geen genoegen neemt met iets anders dan een echte Franse mosterd – van Franse bodem, gemaakt volgens de traditionele methode en met een authentiek Frans receptuur – moet niet voor Dijonmosterd kiezen maar voor “moutarde de Bourgogne”. U herkent deze mosterd aan het “IGP” (Indication Géographique Protégée) keurmerk op het etiket. Zo weet u tenminste dat het om een origineel streekproduct gaat en niet om een ‘Dijonmosterd’ uit Polen.
Voor wie het weten wil, de moutarderie van Edmond Fallot in Beaune, waar mosterdzaden nog met een molensteen gemalen worden en waar bovendien Dijonmosterd gemaakt wordt met het hoogste percentage lokaal mosterdzaad (maar liefst 55%), maakt een verschrikkelijke lekkere “moutarde de Bourgogne”.
Gepubliceerd in En Route zomer 2015


Salade Lyonnaise


salade lyonnaiseThis weekend while having lunch at Het Hert (great, little restaurant in Naarden, by the way), my husband and I discussed our vacation plans. Every year the same question arises: “Duras or something else?” — in France, obviously. We have been visiting Duras every summer since 2009 and every time we fall in love with the village and surrounding area even more. Driving into Duras always feels like coming home. So much so, that I’ve even joked about having lived there in a past life. We love that place so much. But we also love all the other villages and cities in the area. Like Miramont, Sainte-Foy-la-Grande, Monségur, Issigeac, Soumensac, Marmande and Bergerac. And of course places like Saint-Émilion, Bordeaux and Arcachon, which are a little further away and well worth the drive.
So, as you may have guessed, it didn’t take long for us to decide that this summer it was going to be Duras, for the ninth time! We rented a beautiful house from one of our friends there and I am already looking forward to August! Our hotels for overnight stops in Vierzon and Orléans have also been booked. Yay!
But first, plenty of other things to look forward to — like our trip to Le Touquet-Paris-Plage in April and working on my cookbook. Most of my days are spent immersed in studying, writing about and practicing French cuisine. Yesterday I made a lovely Flan Parisien (hurray for the new oven — which came in a week late, but still). For lunch, I quickly threw together a Salade Lyonnaise. Of course, I could not find frisée salad (something to do with it being Sunday and living in a Dutch suburb), so I had to settle for romaine, which wasn’t a bad alternative. I wrote a very rough recipe, which I am sharing with you today. The full (and improved recipe) will be in my book — more about that in due time!
Have a great week!

Salade Lyonnaise
Serves 3

  • 1 1/2 tbsps red wine vinegar
  • 4 tbsps sunflower oil
  • 1 tsp Dijon mustard
  • 1/2 tsp dried chervil
  • 1/2 dried parsley
  • Fleur de sel & freshly cracked pepper
  • 6 handfuls of crisp lettuce leaves
  • knob of butter
  • 1 shallot, finely chopped
  • 100g lardons
  • 1/4 baguette, cubed
  • 3 tbsps white wine vinegar
  • 3 fresh eggs

In a large bowl, whisk the vinegar, oil, mustard, dried herbs and salt and pepper to make a dressing. Reserve 1 1/2 tbsp of the dressing and toss the lettuce leaves in the rest, making sure they are coated with the dressing. Divide over 3 plates. Melt the butter in a frying pan and gently sauté the shallots. Add the bacon, increase the heat and cook for about 5 minutes. Stir in the cubed bread and toss for another five minutes. In the meantime, bring a large pan of water to a simmer for the eggs. Add the vinegar and stir with a whisk to create a whirlpool effect. Add each egg one by one to the water and poach for 2 1/2 – 3 1/2 minutes, depending on their size. Add the reserved dressing to the bread and bacon, give it a final stir and divide over the salad. Top with the poached egg, season with a little salt and serve.